● خودتان بهتر از هر کسی خودتان را می شناسید
مردی یک شب کلید خانه اش را گم کرده بود و نمی توانست وارد خانه شود. او بیرون منزل در نور چراغ کوچه دنبال کلیدش می گشت. کمی بعد همسایه اش او را دید و به کمک او آمد تا با هم کلید را پیدا کنند. اما بی فایده بود. بعد از کلی جستجو همسایه از او پرسید: کجا کلید را گم کردی؟ و مرد جواب داد: داخل منزل! بیچاره همسایه متحیر مانده بود. پرسید: اگرتو کلید را در منزل گم کرده ای چرا در خیابان دنبال آن می گردی؟ مرد پاسخ داد: چون در خیابان نور بیشتر است! حالا تصور کنید که شما جهت و معنای زندگی را گم کرده اید.
اگر از مردم بپرسید که اهداف شما در زندگی چه باید باشد. درست مثل این است که در خیابان دنبال کلیدی بگردید که در خانه جا گذاشته اید. هیچ کس نمی تواند به شما بگوید چطور به زندگیتان معنا ببخشید. روش دیگران به درد شما نمی خورد. شما باید درون خودتان را جستجو کنید. حتی اگر یک عمر برای یافتن پاسخ های خود، جای دیگری را جستجو کرده اید، به محض اینکه به درون خودتان رجوع کنید، می بینید که پاسخ سوال های زندگی برای شما روشن می شود.
● منابع دستیابی به موفقیت دست خودتان است.
آیا شما می توانید بندکفشتان را ببندید و یا از سوپرمارکت محل خرید کنید؟ خب اگر با اعتماد به نفس کامل می گوئید: <معلومه که می توانم> منبع این اعتماد به نفس در وجودتان هست. پس می توانید از آن در سایر موارد که شما را کمی نگران می کنند، استفاده کنید: در میان جمع صحبت کرده و یا احساسات تان را با دوست یا همسر و یا نزدیکانتان به راحتی در میان بگذارید، یا برای رسیدن به آرزوهایتان تلاش کنید: آیا تا به حال محبت را حس کرده اید؟ محبت نسبت به پدر و مادر، به فرزند و یا حتی پرنده ای که در منزل نگه می دارید.
پس وقتی سرچشمه عشق و محبت در وجودتان هست می توانید با دیگران هم با عشق و علاقه برخورد کنید و به همسر، فامیل، دوستان و یا حتی خودتان عشق بورزید. تصور کنید زمانی برسد که بتوانید هر وقت خواستید از تمام این منابع باارزش (عشق، اعتماد به نفس و محبت) استفاده کنید. افرادی که با عشق و علاقه زندگی می کنند این مهارت را در خود ایجاد کرده اند. تنها تفاوت آنها با بقیه آدم ها این است که آنها می دانند این ابزارهای موفقیت در دستشان است و هر گاه اراده کنند، از آنها استفاده می کنند.
● اگر گام به گام پیش بروید. به هر چه بخواهید می رسید.
حقیقت این است که هر نوع مهارتی را می توان یاد گرفت، هر مشکلی را می شود حل کرد و هر کاری را می توان به نتیجه رساند، فقط اگر مرحله به مرحله پیش بروید و کارهای بزرگ را به قسمت های کوچک تر تقسیم کنید. وقتی یک کار بزرگ را به چند مرحله کوچک تر تقسیم کنید، انجام آن آسان تر می شود و دیگر به نظرتان سنگین نیست. ما ناخودآگاه در بسیاری موارد اینکار را انجام می دهیم، مثلا وقتی قرار است یک شماره تلفن را به خاطر بسپاریم اعداد آن را سه تا سه تا یا دو تا دو تا حفظ می کنیم.
نکته مهم آن است که اگر می خواهید دیوار بین خود و رویاهای زندگیتان را بردارید، بهترین کار آن است که آجر به آجر پیش بروید تا به هدفتان برسید.
● اگر روش شما جوابگو نیست آن را عوض کنید.
دکتر اسپنسر جانسون نویسنده کتاب چه کسی پنیر من را برداشت، فرق بین آدم ها و مو ش ها را این طور توصیف می کند: وقتی یک موش حس می کند تلاش هایش به نتیجه نمی رسد، روش خود را عوض می کند. اما وقتی آدم ها حس می کنند کاری که انجام می دهند به نتیجه نمی رسد، عصبانی و خسته شده و دوست ندارند روش خود را عوض کنند. حتی گاهی اگر کسی راهکار تازه ای را به آنها نشان دهد، حالت دفاعی به خود می گیرند و می گویند: <من همیشه این کار را همین طور انجام داده ام.> یا <من آدمی این مدلی هستم>!
در اصل این آدم ها از پذیرفتن راهکار تازه و انجام آن می ترسند و حس می کنند ترسشان به این معنا است که سایر روش ها اشتباه است. همیشه آنچه به نظر ما طبیعی و صحیح به نظر می رسد در اصل محصول باورهایتان است و به ندرت نشان دهنده همه احتمالات و امکانات پیش رویمان یا تخمین صحیحی از توانایی هایمان است. اگر واقعا می خواهید در زندگی خود نتایج متفاوتی به دست بیاورید باید از حصاری که به منظور راحتی دور خود کشیده اید پا را فراتر گذاشته و راهکارهای متفاوتی را امتحان کنید.
چیزی به اسم شکست وجود ندارد. بلکه تنها باز خورد عملکردها موضوعیت دارند.
تنها شکستی که در زندگی وجود دارد این است که دست از یادگیری بردارید. به جز این مورد هر نتیجه ای که پیش رویتان می آید، بازتابی است که به شما می گوید آیا راهکار انتخابی شما را به هدف نزدیک تر کرده یا دورتر. آدم هایی که به اهدافشان می رسند یک خصوصیت مشترک دارند: آنها از شکست و اشتباه نمی ترسند چون می دانند هر اشتباه یا شکست فرصتی است برای یادگیری که باید از آن استفاده کرد. شکست، لازمه یاد گرفتن است.
در اصل این مردم نیستند که شکست می خورند، راهکارها، روش ها و برنامه ریزی آنهاست که با موفقیت مواجه نشده. افراد ساعی معمولا روش ها را تغییر می دهند تا راهکاری را انتخاب کنند که نتیجه بدهد. ضمنا وقتی برای رسیدن به اهداف، تلاش کنید، پیروزی برایتان شیرین تر می شود. وقتی بدانید شکست پایان راه نیست و فقط سنگی است که سر راه پیروزی قرار دارد، دیگر به موانع به عنوان عوامل منفی نگاه نمی کنید بلکه آنها را نقاط راهنما به حساب می آورید که در این سفر برایتان شادی و موفقیت به ارمغان می آورند.
● شما همین حالا در حال شکل دادن به آینده تان هستید.
تفاوت بارزی که بین افراد موفق و ناموفق وجود دارد این است که افراد موفق در حال زندگی می کنند اما افراد ناموفق در گذشته سیر می کنند. اگر دائم به گذشته بچسبید تمام زیبائی ها و فرصت هایی را که زندگی در حال حاضر به شما ارزانی کرده از دست می دهید. اگر در حال زندگی کنید به سرعت می توانید فرصت های رسیدن به اهدافتان را صید کنید. مهم نیست در گذشته چقدر تلاش کرده اید، هر لحظه از هر روز زندگی، فرصتی تازه است تا به خوشبختی و موفقیت نزدیک تر شوید.
اگر بار دیگر ترس های قدیمی و باورهای محدود کننده مانع شادی و موفقیت شما شدند آنها را در ذهنتان متوقف کرده و در درونتان افکار مثبت و خوش بینانه را جایگزین افکار منفی کنید. قدرت باورهای مثبت آن قدر زیاد است که می توانید به کمک آنها از تمام لحظات زندگی پلی برای موفقیت بسازید.
ترجمه فرشته آل علی
